Joost Rekveld’s experimentele bewegende beelden maken omvat een voortdurende dialoog met machines en materialen. Recent houdt hij zich bezig met het opnieuw uitvoeren van historische analoge computer- en elektronische simulatietechnieken, het onderhouden van oude machines en het ontwikkelen van nieuwe apparaten op basis van principes die al lang niet meer worden gebruikt. Dit heeft geleid tot een perspectief op de relatie tussen mens en machine dat niet gebaseerd is op controle. Vanuit deze invalshoek richt hij zich momenteel op de kristallijne materialen die ten grondslag liggen aan onze elektronische technologie. Hij onderzoekt de dynamiek tussen de uitzonderlijke homogeniteit die nodig is om betrouwbare halfgeleiders te maken, en het feit dat hun werking gebaseerd is op verstoringen en verplaatsingen van het kristalrooster.
Joost Rekveld is een kunstenaar en onderzoeker die zich afvraagt wat mensen kunnen leren van een dialoog met de machines die ze hebben gebouwd. In een vorm van media-archeologie onderzoekt hij manieren van materiële betrokkenheid bij apparaten en concepten uit verwaarloosde hoeken van de geschiedenis van wetenschap en technologie. De resultaten van deze onderzoeken nemen vaak de vorm aan van abstracte animatiefilms die functioneren als buitenaardse fenomenologieën.
