De performance is ontworpen als een live duet voor twee grootschalige hydraulische klanksculpturen die gespiegeld opgesteld zijn. Het stuk, ontwikkeld in samenwerking tussen Vica Pacheco en Loto Retina, onderzoekt geluid als resultaat van fysieke processen in plaats van vaste muzieknotatie.Geïnspireerd door precolumbiaanse fluitvaten speculeert het werk over vergeten of onbekende sonische technologieën. Geluid ontstaat akoestisch uit de interactie tussen water, lucht, druk, zwaartekracht en tijd, zonder versterking of digitale bemiddeling. Door voortdurende modulatie gaan de twee sculpturen een dialoog aan: gespiegeld, maar nooit identiek.
Vica Pacheco is een in Brussel wonende kunstenaar. Haar multidisciplinaire praktijk omvat muziekcompositie, keramiek en 3D-animatie. Haar werk, vaak omschreven als eclectisch en energiek, onderzoekt mythologische kruisbestuivingen en interacties tussen het menselijke en het niet-menselijke. Ze hanteert een syncretische benadering waarin archaïsche en hedendaagse technologieën worden vermengd met heterogene elementen, wat resulteert in immersieve geluidsperformances en installaties.
Het is niet zo vergezocht om je Loto Retina voor te stellen als een fantastisch wezen dat per toeval in deze sterfelijke wereld is beland, vooral omdat die zichzelf omschrijft als “gnom ’n’ bass,” waarbij hun muziek weinig doet om dit idee te weerleggen. Hun high-fructose muziek combineert micro-sample-chaos en kleverige bas met onvoorspelbare percussie om een amalgaam van organische en mechanische geluiden te creëren. Hoewel de sound van Loto Retina iets digitaals heeft, dat soms doet denken aan een aangenaam defecte robot, heeft die ook iets animistisch en wild: dit is muziek die evenveel gromt als dat die groovet.
