Caprizaen put uit de traditie van dierenfabels van de gebroeders Grimm en Aesop om morele conflicten, zelfbeeld en sociale druk te onderzoeken. De korte film daagt het geromantiseerde beeld van het plattelandsleven uit en onthult spanningen die ontstaan waar technologie, landgebruik en lokale gemeenschappen elkaar ontmoeten. De film is een dystopische mockumentary, opgenomen op het Griekse eiland Samothraki, waar meer geiten zijn dan mensen, en verweeft internetmetaforen, complottheorieën en thematiek rond de vlucht van mensen naar de stad. Een robotgeit met een beeld-naar-spraakgenerator legt de beelden vast en produceert bijbehorende beschrijvingen, terwijl een als duif vermomde drone alles vanuit de lucht observeert. Als hybride bemiddelaar tussen soorten en systemen wordt de robotgeit zowel getuige als invloedrijke figuur op het platteland.
Tintin Patrone is een Duits-Filipijnse geluids- en performancekunstenaar. Haar werk onderzoekt collectieve muzikale praktijken, belichaming en de relatie tussen mensen en technologische systemen. Ze is vooral geïnteresseerd in de menselijke aspecten van technologie: hoe machines worden gevormd door sociale contexten, hoe ze gedrag beïnvloeden en hoe nieuwe vormen van afhankelijkheid, intimiteit en samenwerking ontstaan door artistieke en performatieve experimenten.
Gesubsidieerd door The Free and Hanseatic City of Hamburg, Ministry of Culture and Media, en Hamburgische Kulturstiftung.
